Het werk

maart 29, 2016

portret1

Schilderen is zoeken naar krachtig eenvoud. Steeds opnieuw is dat een avontuur zonder voorbedachte rade. Er zijn basisthema’s maar hoe die uitpakken weet ik nooit. Wat ik zoek is niet de revolutie maar innigheid en dramatiek, gebonden aan beelden van binnenuit. Schilderen is stappen terugdoen en weer verdergaan, de vrijheid nemen om kleur te zetten en pas weten of het goed is als de kleur later naar mij kijkt.

Ik gebruikt acrylverf, laag over laag. Ik laat mij inspireren door het materiaal, de verf waarmee ik als het ware in gesprek ga. Gelaagdheid speelt een centrale rol in mijn schilderijen. Dunne lagen bedekken dikke onderlagen opgebouwd als een huid, die reageert op invloeden van binnenuit en buitenaf, lagen die gegevens uitwisselen, verbergen en met elkaar communiceren. En uiteindelijk verstillen op het doek…

De toeschouwer ervaart – soms in een flits, soms na een poos – wat het schilderij in hem of haar oproept. Herkenning, verrassing, een ongekend gevoel en vergeten herinneringen. Het werk roept beelden op die lang blijven hangen, die de concrete werkelijkheid overstijgen, en die bovenal blijven fascineren.

Taal maakt plaats voor kleur. Schilderen is een innerlijke ruimte betreden en een oerbehoefte om door middel van kleur, vorm uitdrukking te geven aan het leven.